۱. زمان مناسب رو انتخاب کنین

اول از همه باید زمان و مکانی رو انتخاب کنین که احساس می کنین همسرتون حوصله ی شنیدن واقعیتی دردناک رو درباره خودش داره؛ فرقی هم نمی کنه که این واقعیت درباره چیز کوچیکی مثل لباسی باشه که شما از اون متنفرید یا درباره چیز بزرگی مثل بی احساس بودنش در مورد شما. در هر شرایطی، زمان سنجی مهمه، چون دریافت انتقاد، از فرد مقابل صبر و انرژی میگیره و شارژ احساسی قلب اونو هم کم می کنه. بعد از یک روز سختِ کاری یا روزی که همسرمان حتی وقت ناهارخوردن هم نداشتهه، باید از بحثای سنگین پرهیز کنیم وگرنه با پدیده ای روبرو میشیم که روان شناسان بهش «خالی شدن خود» (ego depletion) میگن. در این شرایط، ذخایر ذهنی واسه کنترل شخصی پایین میاد و ممکنه دعوایی بی مورد به راه بیفته.

به جای اینکه عجول باشین و با عجله ی بی مورد کاری کنین که نتیجه دلخواه تون رو نگیرید، زمانی رو انتخاب کنین که هر دو سرحال هستین و واسه چیزی عجله ای ندارین. واسه بیشتر افراد، انتقاد در مکالمه ی خصوصی بهتر از انتقاد در جمع مؤثر واقع می شه. بعضی زوجای برجسته ی دنیا یک شبِ به ویژه در ماه رو به بحث درباره مشکلات شون اختصاص میدن. در این شرایط هر دو از دید روانی آماده ی این مکالمه ی رو راست هستن.

۲. انگیزه خود رو توضیح بدین

ناراحتی از انتقاد زمانی رخ می ده که همسرتون احساس کنه قصد عیب جویی یا قضاوت بی مورد دارین. پس لازمه واسه اون توضیح بدین که هدف تون از این انتقاد، کمک بهش و بهبود رابطه تونه. همه ما در برابر انتقاد گارد می گیریم. ممکنه خانمی نگرانی شوهرش دربار ه ی عادات غذایی و اضافه وزنِ خود رو اعصاب خردکن و توهین آمیز برداشت کنه، درصورتی که هدف شوهرش کمک به حفظ سلامت اوست. واکنش به این نگرانی ممکنه این باشه: «چجوری جرئت می کنی این جوری با من حرف بزنی؟! دیگه پشت گوشتو دیدی، روی خوش من رو هم دیدی!» اما واقعیت اینه که بازکردن این بحث، واسه شوهر این خانوم هم، سخت بوده و واسه توضیح نگرانی اش ساعتا فکر کرده. باید درک کنیم که درهرصورت این بحث به هر روشی هم که عنوان شه، بازم دلپذیر نمیشه.

صبر کنین. قبل اینکه واسه همسرتون توضیح بدین که قصد تون خیره، یک دقیقه با وجدان خودتون به ماجرا نگاه کنین. واقعا قصد تون خیره یا فقط می خواید باری از روی دوش تون وردارین یا انتقام بگیرین یا حتی زخم زبون بزنین؟

۳. نحوه ی بیان خود رو انتخاب کنین

خیلی از قوانین اصلی ارتباطات اینجا کاربرد دارن، مثلا جمله تون رو با «من» شروع کنین، نه با «تو»: «من احساس تنهایی می کنم وقتی بیشتر وقتا سرِ کاری» نسبت به «توئم که هر پنج شنبه جمعه منو ول می کنی می ری سر کار»، تاثیرگذاری بیشتری داره. از استفاده از قیدهایی مثل «هیچوقت» و «همیشه» پرهیز کنین. بعیده همسر شما «همیشه» تنبل باشه یا «هیچ وقت» به شما محبت نکنه. درضمن، هیچ وقت تموم یک فرد رو زیر سؤال نبرین، بلکه تنها به «عمل» اون اشاره کنین، مثلا «خیلی تعجب کردم که دیدم ماشینو مالیدی به دیوار» اثر بهتری داره تا «واقعا به درد هیچ کاری نمی خوری».

نکته بعد اینه که واقعیت محور باشین. «ازت رنجیدم وقتی…» بهتر از «می خواستی منو بچزونی وقتی….» است. در شرایطی که رنجیده اید، ممکنه احساس کنین تموم واقعیتا مثل روز واسه تون روشنه، اما همیشه درصدی رو به این اختصاص بدین که ممکنه واقعیت چیز دیگری باشه.

این مطلب رو هم توصیه می کنم بخونین:   چه جوری با یک همکار از زیر کار دررو کنار بیاییم؟ 

اگه میدونید همسرتون درمورد لحن خاصی حساسیت داره، تمرین خوبیه که در زمان انتقاد یاد بگیرین چه جوری از این لحن استفاده نکنین.

۴. روی راه حل تمرکز کنین، نه مشکل

اگه هدف تون واقعا کمک به همسرتون یا رابطه تونه، باید بدونین تأکید روی مشکل راه به جایی نمی برد. تنها نتیجه این کار اینه که به همسرتون احساس محکوم شدن دست میده و اون طبیعتا در برابرتان گارد خواهد گرفت. پس قبل اینکه مشکل رو مطرح کنین، در خلوت خود به راه حلا فکر کنین.

بعضی از این راه حلا ممکنه به چیزایی برگردد که همسرتون در انجام شون تبحر داره. این خیلی خوبه. این طوری در زمان انتقاد کردن می تونین به نقاط مثبت همسرتون هم اشاره کنین تا از بار منفی انتقاد کم کنین. اگه واسه رابطه تون به اندازه کافی زمان نمی ذاره، به تعطیلات پارسال اشاره کنین که چه جوری یک مسافرت حال هر دوتان رو جا آورده بود.

ولی خودتون در تنهایی راه حلی رو قطعی نکنین. ممکنه همسرتون نظر دیگری داشته باشه و اصرار بی مورد شما روی یک راه حل، بی جهت باعث دعوا شه.

۵. از همسرتون هم بخواهید رو راست رفتار کنه

این بخش، یکی از بخشای بسیار سخت و مهم در مکالمه ای صادقانهه. خیلی راحت ممکنه مکالمه به ابزاری واسه تحقیر و سرزنش تبدیل شه. شما از همسرتون انتقاد کردین و حالا اون با انتقاد از شما، تلافی می کنه و به هیچ کدوم از بندهای این مقاله هم عمل نمی کنه (شاید بلد نیس).

بعد از اینکه از اون خواهش کردین صادق و منصف باشه، خود رو آماده کنین انتقادهای موثری . ممکنه فهمیده باشین اگه خنده ی همسرتون روی اعصاب تونه، به خاطر اینه که جوکای تون بامزه نیستن و اون مجبوره زورکی بخندد. ممکن هم هست به خاطر این سیگار می کشه که فکر میکنه از نظر شما شکست خورده س و از این تصورِ همیشگی، افسرده شده. مهم نیس مشکل چیه؛ بیشتر مواقع خودتون هم یک پای مسئله اید. اقرار به این موضوع کمک می کنه همسرتون گارد خود رو باز کنه. مثلا بگید: «شاید اگه منم بیشتر می رفتم تره بار خرید کنم، توئم بیشتر به غذاپختن و کارای خونه علاقه نشون می دادی.»

به طورکلی، اگه نشون بدین با خودتون روراست هستین و توانایی شنیدن واقعیات رو دارین، ممکنه این جسارت رو در همسرتون هم بسازین که راحت تر واقعیت رو قبول کنه. در این شرایط، دعوا ای نا آرومی زا ممکنه به مکالمه ای صلح آمیز تبدیل شه و رابطه ای عمیق تر بسازه. در رابطه صلح آمیز، دو طرف احساس ناراحتی نمی کنن، بلکه احساس با ارزشی می کنن.

۶. در دوره های روان شناسی شرکت کنین

بعضی دوره ها به زن و شوهر آموزش انتقادگری و انتقاد پذیری میدن. در اینجور دوره هایی به شما آموزش میدن:

  • چه چیزایی از همسرتون یاد گرفتین؟
  • چه جوری همسرتون رو با هدیه ای کوچیک خوشحال کنین؟
  • مدت زمانی که با همسرتون می گذرونین، واقعا خیلی کوتاه / خیلی طولانیه؟
  • چه جوری قرار ملاقاتی عاشقانه با همسرتون ترتیب بدین؟
  • حس می کنین که همسرتون شما رو درک می کنه یا نه؟

اینجور رقابتا و سؤالاتی کم کم به تشکیل رابطه ای قابل احترام کمک می کنه.

منبع : Simplemarriage

 


دسته‌ها: آموزشی